اين آخرين شعري است كه گفته ام و تا امروز ديگر هيچ.

1.       ملخ نظر به دردِ ظربه دردِ ظربه دردِ ظربه دردِ مرد ميكني؟ نميكني؟ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ

2.       ملخ ملخ كنار گور خالي از جنازه نازِ نازِ نازِ نازِ نازِ نازِ نازِ نازِ خالي از جنازه زار ميزنم كه عار ميكني؟ نميكني؟ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ

3.       ملخ ملخ ملخ به كوهِ اَندُهَم لگد نميزني، به اين جنازه ي نَفَسكشِ گُهَم سند نميزني. نميزني؟ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ

4.       ملخ ملخ ملخ ملخ بخند هستيَم به هستيَم بخند مستيَم به مستيَم بخَن بخَن بخَن بخَن بخَن بخند! رَنده ميكني دل مرا، ده ميكني! بخند! خنده ميكني، نميكني؟ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ

5.       ملخ ملخ ملخ ملخ ملخ نُخست عاشقت شدم نُخست عاشقم شدي نُخست عاشقت شدم نُخست عاشقم شدي شِقت شدم شِقم شدي شِقت شدم شِقم شدي شِقت شِقم شِقت شِقم شِقت شِقم شِقم شِقم شِقم شِقم شِ آمدي. نيامدي؟ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ

6.       ملخ ملخ ملخ ملخ ملخ ملخ نُخست عاشقت شدم شِقت شدم سقط شدم لَقَت شدم فقط شدم نُخست عاشقت شدم دوخُست عالَقَت شدم سِخُست عاسَقَط شدم سِپَست عاروقت شدم روقت شدم روقت شدم روقت شدم دوباره عاروقم بزن! نميزني؟ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ بتُخ

خرداد ۸۴

در باز شد.

سنگ آتشزنه را

                        ناز

آغاز شد.

يا دافع البليّات!

خرمن خشك خاطرات كهن را

در طومار سبز روسري اش بست و

به جرقه اي سوخت.

پيكان سرخ صاعقه را

بر شاخه ی شكسته ی آن تك درخت دوردست دشت دلم

دوخت.

در

   باز شد.

سنگ آتشزنه را

                        ناز

آغاز شد.

يا دافع البليات!

بهمن 77

  ابوذر کریمی

                                                                                                                برای میم

رفتار گام خاطره در جان شب تنيد

پيچيد اشك و آه خروشيد و غم چكيد

خواب از كنار پنجره آهسته پر كشيد

آمد صداي پاي سحر

                                تق تتق تتق